Αρχείο Συγγραφέων

Εξελίξεις στην Κάρπαθο για το ζήτημα του ρεπό

Posted in ρεπό on 08/02/2011 by μικρός Σωκράτης

Από τους αγροτικούς που κάνουν εφημερίες στο Κ.Υ. Καρπάθου

Έπειτα από τηλεφωνική απάντηση της διοίκησης του ΓΝ Ρόδου ότι δεν δικαιούμαστε ρεπό μετά από εφημερία υποβάλαμε αυτό το κείμενο στη διοίκηση, λέγοντας τους ότι αρχίζουμε να παίρνουμε τα ρεπό που δικαιούμαστε μόνοι μας. Το κείμενο έχει πρωτοκολληθεί και κοινοποιηθεί στο ΓΝ Ρόδου. Το έχουν υπογράψει οι 5 αγροτικοί γιατροί που κάνουν εφημερίες στο ΚΥ Καρπάθου, και στην ουσία αναμένουμε εξελίξεις. Το κείμενο που συντάξαμε συνοδευόταν με τα ΠΔ 88/1999 και ΠΔ 76/2005 με υπογραμμισμένα τα επίμαχα σημεία.

Συνθήκες εργασίας αγροτικών ιατρών

Ως αγροτικοί ιατροί καλούμαστε να «μπαλώνουμε» κενά και παθογένειες του συστήματος υγείας.

Καθημερινά καλούμαστε να συνταγογραφούμε φάρμακα για μεγάλο αριθμό ασθενών.Δεν είναι δυνατόν ο κάθε αγροτικός γιατρός να καλείται να συνταγογραφήσει συνταγές μέχρι και 40 ασθενών στα πλαίσια του ωραρίου του.

Με αυτόν τον τρόπο χάνεται η ουσιαστική επαφή με το επιστημονικό αντικείμενο της ιατρικής και μετατρεπόμαστε σε «διαχειριστές συνταγών » γραφειοκρατικού τύπου.

Ταυτόχρονα καλούμαστε να αναλαμβάνουμε καθήκοντα νοσηλευτή, χειριστή μικροβιολογικού εργαστηρίου, τραυματιοφορέα , γεγονος που δεν συμπεριλαμβάνεται στα ιατρικά μας καθήκοντα και αντανακλά σοβαρές ελλείψεις του συστήματος υγείας.

Στα παραπάνω πρέπει να προστεθεί και η στέρηση του δικαιώματος της αντισταθμιστικής ανάπαυσης (ρεπό) έπειτα από εφημερία, το οποίο είναι κατοχυρωμένο νομοθετικά (ΠΔ 88/1999 και 76/2005 που απορρέουν από τις κοινοτικές οδηγίες 93/104/ΕΚ και 2000/34/ΕΚ οι οποίες μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό δίκαιο).

Θεωρούμε απαράδεκτο το διαχωρισμό και τη διάκριση των ιατρών καθώς αυτή τη στιγμή στο ΚΥ ρεπό έπειτα από εφημερία παίρνουν μόνο οι επιμελητές ιατροί, ενώ σύμφωνα με τα παραπάνω διατάγματα το δικαιούμαστε κι εμείς ως αγροτικοί ιατροί.

Με βάση τα παραπάνω, οι αγροτικοί γιατροί του ΚΥ θεωρούμε αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμα μας στην αντισταθμιστική ανάπαυση έπειτα από εφημερία, το οποίο είναι και νομοθετικά κατοχυρωμένο.

Διεκδικούμε την εφαρμογή του δικαιώματος αυτού με το παρόν επίσημο μας έγγραφο το οποίο συνυπογράφουμε οι αγροτικοί ιατροί του ΚΥ με τη στήριξη των επιμελητών συναδέλφων μας.

Ενημερώνουμε τη διοίκηση του ΚΥ ότι απο εδώ και στο εξής έπειτα από κάθε εφημερία θα θεωρούμε αδιαπραγμάτευτο το ρεπό μας, όχι έπειτα απο κάποια αυθαίρετη απόφαση, αλλά έπειτα απο αναλυτική επισκόπηση της σχετικής νομοθεσίας.

 

Συνημμένα σας υποβάλλουμε:

  1. ΠΔ 88/1999

  2. ΠΔ 76/2005

 

Έπονται υπογραφές: …

Η κουτοπονηριά του γραφειοκράτη και ο παραπληγικός γιατρός….

Posted in πρωτοβάθμια περίθαλψη on 01/02/2011 by μικρός Σωκράτης

1 Φλεβάρη του ’11

του Άκι Ζεϊμπέκη (Γενικός Ιατρός)

Τελικά είναι τραγικό ..Να θές ν αγιάσεις και να μη σ αφήνουν… Διαβάστε την φρέσκια ιστορία του ελληνικού δημοσίου και των υπαλλήλων του…..

Εδώ και χρόνια μας έδιναν ένα επίδομα 35 ευρώ το μήνα σαν παροχή τροφής. Και καλά –λέμε τώρα-αφού καθόμασταν μέσα στις εφημερίες δηλαδή σε 24ωρη βάρδια μας έδιναν κάτι για να πίνουμε καφεδάκι και λίγο φαγάκι… Ξάφνου ένας δραστηριότατος υπάλληλος του Ελεγκτικού συνεδρίου αφού δεν είχε άλλες παρανομίες να ξεσκεπάσει, μας ανακάλυψε και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ποσό αυτό μας δινόταν παρανόμως. Αμέσως λοιπόν με πρωτοστάτη το ηρωικό νοσοκομείο Μυτιλήνης, οι ιδεολόγοι μπασόκοι -κατά το μπαοκτζήδες- χτύπησαν το κακό στη ρίζα του, εφάρμοσαν εν μια νυκτί την απόφαση λές και στα άλλα νοσοκομεία της χώρας διοικούσαν όλο λαμόγια. Μας κράτησαν λοιπόν τα αντίστοιχα ποσά των 2,3 και 4 ετών ….Κατά το μαζί τα φάγαμε….. Πολλοί γιατροί βρέθηκε να δίνουν πίσω-με μικρές κρατήσεις ανά μήνα-2000 ΚΑΙ 3000 ευρώ. Να ξεκαθαρίσουμε –σοβαρά τώρα-ότι άμα δε γουστάρουν αυτοί μία, εμείς δε γουστάρουμε 10 να μας δίνουν επιδόματα ….έρχεται λοιπόν μια απόφαση της κυβέρνησης προσφάτως και λέει να επιστραφούν τα λεφτά που μας κράτησαν… Μπράβο και εύγε τους. Εμ έλα ντέ που λογάριασαν χωρίς τους ξενοδόχους. Έρχονται λοιπόν οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΒΙΓΝ. Λές και τα παίρνουμε από τη προίκα της αδερφής τους ή το πουγκί του μπαμπά τους. Ναι θα σας τα γυρίσουμε αλλά ..χιχιχΙ μην είστε και μαμάκες…. Όπως θέλουμε εμείς..Τα έβαλαν λοιπόν σαν ΕΠΙΔΟΜΑ ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΕ ΔΥΟ ΔΟΣΕΙΣ….ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΝΑΜΕ ΕΝΑ ΠΟΣΟ –ΠΛΑΦΟΝ ΛΕΓΕΤΑΙ-ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ, ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΑΝΩ….. ΝΑ ΚΑΤΙ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΘΕΙΟ..ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ???ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΟΦΕΙΛΑΝ 2200 ΠΑΡΝΕΙ ΜΟΝΟ 700 ΑΦΟΥ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ 1500 ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ…..

-ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΣΑΣ…..ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΕ ΣΦΡΑΓΙΔΑ..

-ΕΠΙΣΗΣ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΠΟΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ…..ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΑΙΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ….

Ηθικόν συμπέρασμα …..

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΓΑΝ ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ..ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΠΟΔΙ (ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΑ)ΑΦΟΥ ΤΟ ΒΟΔΙ ..ΜΑΣ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ…..

ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ – ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ-..

ΟΜΑΔΑ ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΚΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

Κείμενο από Πρωτοβουλία γιατρών κέντρου υγείας Σχηματαρίου (Βοιωτία)

Posted in πρωτοβάθμια περίθαλψη, εισιτήριο στις μονάδες υγείας on 30/01/2011 by μικρός Σωκράτης

ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ

ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

Εδώ και δύο βδομάδες, στο κέντρο υγείας, όπως σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας, για να εξεταστεί κάποιος πρέπει να πληρώσει εισιτήριο 5 ευρώ. Αν χρειαστεί να κάνει κάποιες επιπλέον εξετάσεις (για παράδειγμα μια ακτινογραφία) το ποσό των χρημάτων θα αυξηθεί περισσότερο.

Αυτό που μέχρι πριν λίγο καιρό φαινόταν απίθανο, τώρα γίνεται πραγματικότητα. Η δωρεάν υγεία που ποτέ δεν ήταν δωρεάν αν είχε κάποιος την ατυχία να χρειαστεί κάποιο χειρουργείο, ή κάποια άλλη εξειδικευμένη ιατρική πράξη, τώρα καταργείται πανηγυρικά ακόμα και στο πρωτοβάθμιο επίπεδο.

Και είναι βέβαιο ότι τα 5 ευρώ είναι η αρχή: σύντομα το εισιτήριο θα αυξηθεί, όπως αυξάνονται τα διόδια στην εθνική οδό, τα εισιτήρια των λεωφορείων και των τρένων, οι λογαριασμοί της ΔΕΗ και του ΟΤΕ. Με πρόσχημα το δημόσιο χρέος, το βαρέλι αποδεικνύεται ότι δεν έχει πάτο.

Για τα χρέη των νοσοκομείων δεν φταίμε ούτε εμείς που δουλεύουμε σ’ αυτά, ούτε εσείς που ζητάτε τις υπηρεσίες μας. Φταίνε οι διοικήσεις που διόριζε η κάθε κυβέρνηση τόσα χρόνια, που οργάνωναν μαζί με τους μεγαλογιατρούς, τις φαρμακευτικές εταιρίες και τις εταιρίες ιατρικών μηχανημάτων, ένα εκτεταμένο δίκτυο εκμετάλλευσης των ασθενών και του δημόσιου πλούτου.

Όταν σήμερα ο υπουργός υγείας βγαίνει και μιλάει για τα πυράνχας που κατασπάραξαν την υγεία, “ξεχνάει” ότι οι δικοί του άνθρωποι δίνανε τροφή στα πυράνχας με το αζημίωτο. Τα πυράνχας της υγείας ήταν αυτοί που μας κυβερνούσαν τόσα χρόνια και οι υπάλληλοι τους. Κι όμως αυτούς δεν τους αγγίζει κανένας. Αλλά σ’ εμάς, τους εργαζόμενους στην υγεία, κόβουν μισθούς και επιδόματα. Και σε σας, τους χρήστες των υπηρεσιών υγείας, σας ζητάνε να πληρώσετε ακόμα και για την στοιχειώδη περίθαλψη σας.

Τα χρέη και τα ελλείμματα της υγείας να τα πληρώσουν αυτοί που τα δημιούργησαν κι όχι οι ασθενείς και οι εργαζόμενοι στην υγεία. Η επιβολή εισιτηρίου στα κέντρα υγείας και στα νοσοκομεία είναι παράλογη και άδικη.

Τόσα χρόνια ως εργαζόμενοι πληρώνουμε κάθε μήνα ασφαλιστικές εισφορές για να μπορούμε να έχουμε μια στοιχειώδη περίθαλψη, όποτε την χρειαστούμε. Δεν φτάνει που αυτή η περίθαλψη είναι λειψή, πρέπει να την πληρώνουμε κι από πάνω;

Το μόνο που μπορεί να σταματήσει αυτό τον κατήφορο είναι οι συλλογικές και ατομικές μας αντιστάσεις. Εμάς, των εργαζόμενων στην υγεία μαζί με σας, τους χρήστες των υπηρεσιών υγείας.

Να μην αφήσουμε να επιβληθεί το άδικο. Να αρνηθούμε να πληρώνουμε το εισιτήριο και τις εξετάσεις στα κέντρα υγείας και στα νοσοκομεία. Να οργανωθούμε ασθενείς και εργαζόμενοι ενάντια σ’ αυτό το νόμο. Μόνο έτσι θα αναγκάσουμε το υπουργείο υγείας να τον πάρει πίσω.

Μην πληρώνετε διόδια στο κέντρο υγείας και στα νοσοκομεία. Είναι δικαίωμα σας. Την είσοδο σας στο Κέντρο Υγείας την έχετε χρυσοπληρώσει σε όλη σας την ζωή. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί αυτό που δικαιούστε. Κανείς δεν μπορεί να σας κάνει τίποτα, ειδικά αν είσαστε πολλοί.

Πρωτοβουλία γιατρών κέντρου υγείας Σχηματαρίου

Τα κακώς κείμενα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας

Posted in πρωτοβάθμια περίθαλψη, παράταση, ρεπό, ετοιμότητα, εφημερίες, νομοθεσία on 24/12/2010 by μικρός Σωκράτης

Με το νομοθετικό διάταγμα 67/1968, ο τέως Βασιλιάς των Ελλήνων Κωνσταντίνος «αποφάσισε και διέταξε» το υποχρεωτικό της υπηρεσίας υπαίθρου όλων των ιατρών. Με την απόφαση αυτή ξεκίνησε μία από τις μεγαλύτερες εκμεταλλέυσεις της ιδιότητας του ιατρού ως λειτουργού, καθώς και η καταπάτηση κάθε εργασιακού δικαιώματος όσον αφορά στους ιατρούς σε θητεία, με απότερο στόχο, όχι την αναβάθισμη της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, αλλά το «μπάλωμα» όσο το δυνατόν περισσότερων τρυπών του εθνικού συστήματος υγείας.

Μέσα στα πλαίσια των γενικότερων εκμεταλλευτικών συνθηκών εργασίας και του εργασιακού μεσαίωνα που βιώνουμε ειδικά τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της λεγόμενης «οικονομικής κρίσης» εντάσσεται λοιπόν, και το εργασιακό καθεστώς των αγροτικών ιατρών.

Εμείς, οι αγροτικοί ιατροί,

1. είμαστε οι ιατροί άγονων περιφερειακών ιατρείων σε περιοχές που δεν καλύπτονται υγειονομικά – άμεσα τουλάχιστον – από κάποιο Κέντρο Υγείας ή Νοσοκομείο, με αποτέλεσμα να καλούμαστε να εργαζόμαστε 24 ώρες το 24ωρο μέχρι το τέλος της θητείας μας.

2. Είμαστε οι ιατροί άγονων περιφερειακών ιατρείων που καλούμαστε, παράνομα, από Κέντρα Υγείας και Νοσοκομεία να καλύπτουμε τις ελλείψεις τους στο πρόγραμμα εφημεριών, αφήνοντας τις περιοχές μας ακάλυπτες και μη παραχωρώντας μας το δικαίωμα στην αντισταθμιστική περίοδο ανάπαυσης μετά από ενεργό εφημερία.

3. Είμαστε οι ιατροί περιφερειακών ιατρείων που υποχρεωνόμαστε από τις διοικητικές αρχές να κάνουμε, τις καθημερινές, εφημερίες ετοιμότητας – τις αποκαλούν απλά «ετοιμότητα» – κάτι το οποίο δεν υφίσταται νομικά και χωρίς να αμοιβόμαστε γι’ αυτές.

4. Είμαστε οι αγροτικοί ιατροί περιφερειακών ιατρείων Κέντρων εφημεριών που καλούμαστε να κάνουμε, τις καθημερινές, εφημερίες ετοιμότητας, χωρίς να πλρωνόμαστε γι’ αυτές . Επίσης καλούμαστε, παράνομα, από Κέντρα Υγείας και Νοσοκομεία να καλύπτουμε τις ελλείψεις τους στο πρόγραμμα εφημεριών, μη παραχωρώντας μας το δικαίωμα στην αντισταθμιστική περίοδο ανάπαυσης μετά από ενεργό εφημερία.

5. Είμαστε οι ιατροί που δεν είδαμε ποτέ το περιφερειακό ιατρείο στο οποίο έχουμε τοποθετηθεί, επειδή το τοπικό Νοσοκομείο μας κράτησε να καλύπτουμε τις ανάγκες κάποιου τμήματος, και τις ελλείψεις τους στο πρόγραμμα εφημεριών μη παραχωρώντας μας το δικαίωμα στην αντισταθμιστική περίοδο ανάπαυσης μετά από ενεργό εφημερία.

6. Είμαστε οι ιατροί που εφημερεύουμε στα Κέντρα Υγείας χωρίς την παρουσία κάπου ειδικευμένου ιατρού, είτε γιατί δεν υπάρχει στο πρόγραμμα εφημεριών, είτε γιατί δεν παρίσταται στην ενεργό του εφημερία.

7. Είμαστε οι ιατροί που, επειδή δεν εγκρίνονται παρατάσεις συναδέλφων που καλύπτουν θέσεις οι οποίες δεν προκυρήχθηκαν 5 (πέντε) μήνες πριν την ολοκλήρωση της θητείας τους, καλούμαστε να κάνουμε παραπάνω εφημερίες στα Κέντρα Υγείας απ’ όσες δικαιολογεί η ελληνική νομοθεσία, χωρίς να τις πληρωνόμαστε και μη παραχωρώντας μας το δικαίωμα στην αντισταθμιστική περίοδο ανάπαυσης μετά από ενεργό εφημερία.

Εμείς οι αγροτικοί ιατροί λοιπόν

1. καλούμαστε να δουλεύουμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνεχή 24ωρα, 68 ή 114 ώρες την εβδομάδα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το το ΠΔ 88/1999, όπου με τις τροποποιήσεις του ΠΔ 76/2005 αναφέρει: (άρθρο 6)»Με την επιφύλαξη των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας ο χρόνος εβδομαδιαίας εργασίας των μισθωτών δεν μπορεί να υπερβαίνει ανά περίοδο το πολύ τεσσάρων (4) μηνών τις σαράντα οκτώ (48) ώρες κατά μέσο όρο, συμπεριλαμβανομένων των υπερωριών», και (άρθρο 8)»Οι εργαζόμενοι τη νύχτα, όταν η εργασία την οποία εκτελούν ενέχει ιδιαίτερους κινδύνους ή σημαντική σωματική ή πνευματική ένταση, δεν πρέπει να εργάζονται περισσότερο από οκτώ ώρες κατά τη διάρκεια εικοσιτετράωρης περιόδου στην οποία πραγματοποιούν νυχτερινή εργασία». Επίσης στο άρθρο 1 αναφέρει: «Οι διατάξεις του παρόντος διατάγματος εφαρμόζονται σε όλες τις επιχειρήσεις, εγκαταστάσεις, εκμεταλλεύσεις και εργασίες του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα κατά την έννοια του άρθρου 1 (παράγραφος 3) του π.δ. 17/1996 «Μέτρα για τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία» σε συμμόρφωση με τις οδηγίες 89/391/ΕΟΚ και 91/383/ΕΟΚ (11 Α), με την επιφύλαξη του άρθρου 14 του παρόντος διατάγματος.» Το άρθρο 14 αναφέρει: «Επιτρέπονται επίσης παρεκκλίσεις, με την επιφύλαξη της ισχύουσας νομοθεσίας, με συλλογικές συμβάσεις μεταξύ των πλέον αντιπροσωπευτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων εργοδοτών και εργαζομένων ή μεταξύ εργοδοτών και των πλέον αντιπροσωπευτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων εργαζομένων ή με συμφωνίες μεταξύ εργοδοτών και εκπροσώπων των εργαζομένων στα εργασιακά συμβούλια, υπό τον όρο ότι στους οικείους εργαζόμενους χορηγούνται ισοδύναμες περίοδοι αντισταθμιστικής ανάπαυσης ή ότι, σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου είναι αντικειμενικώς αδύνατη η χορήγηση ισοδύναμων περιόδων αντισταθμιστικής ανάπαυσης, παρέχεται στους οικείους εργαζομένους κατάλληλη προστασία σύμφωνα και με την εκτίμηση του επαγγελματικού κινδύνου όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 (παράγραφος 1) του Π.Δ. 17/96.»

2. χωρίς τη χορήγηση αντισταθμιστικής περιόδου ανάπαυσης ή ρεπό. Ο νόμος 3754/2009 αναφέρει ότι: «ύστερα από κάθε ενεργό εφημερία παρέχεται στον ιατρό, νοσοκομειακό ή πανεπιστημιακό, σε εργάσιμη ημέρα, εικοσιτετράωρη ανάπαυση, η οποία δεν μεταφέρεται πέραν της μιας εβδομάδας.» Η Ομοσπονδιακή Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος στην 7η συνέλευσή της μας αναγνώρισε ως μέλη της, αλλά το υπουργείο δε μας αναγνωρίζει ως νοσοκομειακούς γιατρούς. Αν δεν υπαγόμαστε σε κάποια παρέκκλιση σύμφωνα με το άρθρο 14 του ΠΔ 88/1999 δε θα πρέπει να δουλεύουμε πάνω από 48 ώρες την εβδομάδα.

3. τηρώντας πολλές φορές «ετοιμότητα». «Οι ιατροί υπηρεσίας υπαίθρου θα πρέπει να διαμένουν εντός της έδρας του Κ.Υ. ή του Π.Ι. στο οποίο έχουν διοριστεί. Ωστόσο, με απόφαση της προϊστάμενης αρχής του ιατρού μπορεί να χορηγείται σε αυτόν άδεια διαμονής εκτός της έδρας του υγειονομικού σταθμού, μόνο στις περιπτώσεις που αυτή δεν πληροί στοιχειώδεις προϋποθέσεις διαμονής.» (Ν.2071/92, άρθρο 23, παρ.3). «Στους ιατρούς υπηρεσίας υπαίθρου και μόνιμους αγροτικούς ιατρούς, καθώς και στο προσωπικό που υπηρετεί στα αγροτικά ιατρεία, λόγω των ειδικών συνθηκών εργασίας, καταβάλλονται έξοδα κίνησης 35?, τα οποία διπλασιάζονται σε περίπτωση μετακίνησής τους για την εξυπηρέτηση κατοίκων σε όμορες περιοχές, καθώς και επίδομα ετοιμότητας 35? σε όσους είναι τοποθετημένοι σε πεδινές ή ημιορεινές περιοχές, 50? σε όσους είναι σε ορεινές και 550? σε όσους είναι σε άγονες.» (Ν.3205/03, άρθρο 8, παρ.18). «Στα περιφερειακά ιατρεία εφημερεύουν ειδικευμένοι ιατροί του Ε.Σ.Υ. (οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί με απόφαση μας, σε συστημένη οργανική θέση του κλάδου ιατρών Ε.Σ.Υ.) καθώς και αγροτικοί ιατροί, ανάλογα με τις ανάγκες, όπως αυτές προσδιορίζονται από τα πληθυσμιακά δεδομένα και τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.» (Υ10α/Γ.π). Βάσει των ανωτέρω, συμπεραίνουμε ότι, αρχικά, θα πρέπει να διαμένουμε στην έδρα του Κ.Υ. ή του Π.Ι. στο οποίο έχουμε διοριστεί, εκτός αν πάρουμε ειδική άδεια από την προϊστάμενη αρχή. Το επίδομα ετοιμότητας δεν αποτελεί επίδομα εφημερίας ούτε παραμονής 24 ώρες το 24ωρο στον τόπο διαμονής-εργασίας μας. Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί διοικήσεις κάποιων Κ.Υ. να απαιτούν από τους αγροτικούς τις εργάσιμες ημέρες να παραμένουν στην περιοχή εργασίας τους 24 ώρες το 24ωρο και αντί να πληρώνονται το αντίτιμο εφημερίας ετοιμότητας, να πληρώνονται το εξευτελιστικό ποσό των 350? (στα άγονα) και 0? (στα μη άγονα) – με τις νέες αλλαγές -, που αποτελεί επίδομα ετοιμότητας. Οι διοικήσεις που υποχρεώνουν κάτι τέτοιο στηρίζονται στο ότι «Οι ιατροί των κοινοτικών και αγροτικών ιατρείων υποχρεούνται να παρέχουν, όλες τις εργάσιμες ώρες και σε περιπτώσεις κατεπείγουσας ανάγκης ή ατυχήματος, κάθε ώρα της ημέρας ή της νύχτας, τις ιατρικές υπηρεσίες τους σε όλους τους ασφαλισμένους αγρότες και τις οικογένειες αυτών, στο ιατρείο ή και κατ’ οίκον.» (Ν.3487/55, άρθρο 11, παρ.1 ). Βέβαια αυτός ο νόμος είναι πρωθύστερος του θεσμού του ιατρού υπόχρεου υπηρεσίας υπαίθρου και δεν υπάρχει στο διορισμό μας.

4. κάνοντας περισσότερες από τις προβλεπόμενες εφημερίες. «Α.v. Οι ιατροί υπόχρεοι υπηρεσίας υπαίθρου σε όλες τις ζώνες λαμβάνουν μηνιαίως αποζημίωση που αντιστοιχεί σε 7 ενεργές εφημερίες (5 Καθημερινές, 1 Σάββατο, 1 Κυριακή – Εξαιρέσιμη ημέρα).» (Ν.3868/2010).

5. και πολλές φορές χωρίς την παρουσία επιμελητή. Η Υ10α/Γ.Π του ΦΕΚ 78/Β του 2010 ορίζει ρητά για τα Κέντρα Υγείας ότι: «καθημερινά θα εφημερεύει σε ενεργό εφημερία ένας γενικός ιατρός ή παθολόγος και ένας παιδίατρος εφόσον υπηρετεί. Σε περίπτωση που δεν υπηρετεί παιδίατρος ή ο αριθμός των υπηρετούντων παιδιάτρων δεν επαρκεί, μπορεί να εφημερεύει αντ’ αυτού γενικός ιατρός σύμφωνα με τις ανάγκες. Επιπλέον μπορεί ανάλογα με τις ανάγκες να εφημερεύει και άλλος ένας ιατρός ή το πολύ δύο συνολικά ιατροί προερχόμενοι από τις κατηγορίες, Γενικής Ιατρικής της παρ.1 του άρθρου 26 του Ν.2519/1997 (ΦΕΚ165/97 τ. Α΄) αγροτικών ιατρών, επιμελητών άνευ ειδικότητας ή ειδικευομένων.»

Στα ανωτέρω πρέπει να προστεθούν ακόμη δύο ζητήματα. Αυτό των Κέντρων εφημεριών και αυτό της Παράτασης.

1. Τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες εφημερεύουν στα Κέντρα Εφημεριών οι ιατροί των περιφερειακών ιατρείων που τα απαρτίζουν. Δηλαδή τα Κέντρα Εφημεριών δεν καλύπτονται απ’ το Κέντρο Υγείας στο οποίο υπάγονται τα εκάστοτε ιατρεία, τις προαναφερθείσες ημέρες. Ωστόσο, λόγο του προβλήματος της «ετοιμότητας» που αναφέρθηκε παραπάνω, καταλήγουν να γίνονται Ιατρεία 24ης Ετοιμότητας. Αν είχαν καθοριστεί έτσι, θα όφειλαν να λειτουργούν σύμφωνα με το άρθρο 17, παρ.2 του νόμου 2071 του 1992 , δηλαδή «σε καθορισμένο καθημερινό ωράριο και να έχουν εφημερία ετοιμότητας για τις υπόλοιπες ώρες και ημέρες (Σαββατοκύριακα/αργίες).» Κάτι που φυσικά δε γίνεται. Το νομικό καθεστώς των εφημεριών ετοιμότητας που διέπεται από την υπ’ αρθμ.2/132567/0022/19-2-2008, Περίπτωση ΣΤ, Κ.Υ.Α. των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών – Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, καθωρίζει ότι: «α) Οι γιατροί κατά την διάρκεια της εφημερίας ετοιμότητας βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία και είναι στη διάθεση του Νοσοκομείου και όταν κληθούν προσφέρουν τις υπηρεσίες τους χωρίς πρόσθετη αμοιβή πέραν της προβλεπομένης από το άρθρο 45 του ν. 3205/2003. β) Οι ευρισκόμενοι σε εφημερία ετοιμότητας γιατροί, οφείλουν να διαμένουν στην πόλη που εδρεύει η μονάδα τους, ώστε καλούμενοι να προσέρχονται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. γ) Υποχρεούνται να είναι προετοιμασμένοι για την αντιμετώπιση κάθε περιστατικού της ειδικότητός τους. δ) Η πρόσκληση μπορεί να γίνει από τον ενεργά εφημερεύοντα γιατρό του τμήματος, άλλον εφημερεύοντα γιατρό ή τα όργανα του Νοσοκομείου.» Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 45, παρ.5 του νόμου 3205 του 2003: «Η συνολική αμοιβή για κάθε εφημερία ετοιμότητας ορίζεται σε σαράντα εκατοστά (40/100) της αντίστοιχης συνολικής αμοιβής ενεργού εφημερίας, συμπεριλαμβανομένης και της προσαύξησής της.» Τα εδάφια α) και δ) δεν ισχύουν.προφανώς! Όχι ότι πληρώνονται εφημερίες ετοιμότητας… Σα δε φτάνουν όλα αυτά πολλές φορές καλούνται να καλύψουν και εφημερίες σε Κέντρα Υγείας!!!

2. Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 της Κανονιστικής απόφασης Γ.Π. οικ. 8246/21-01-2009, «οι θέσεις Κ. Υ. και Π.Ι. προκηρύσσονται πέντε (5) μήνες πριν την αποχώρηση του γιατρού που υπηρετεί» και όχι ένα μήνα πριν! Επιπλέον στο άρθρο 7 παρ. 2 της ίδιας απόφασης: «Σε ΚΥ ή ΠΙ που προβλέπονται περισσότερες της μίας θέσεις, δύναται με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Κοιν. Αλληλεγγύης να παραταθεί ο χρόνος παραμονής των υπηρετούντων, μέχρι της οριστικής κάλυψης του συνόλου των θέσεων που προβλέπονται και όχι περισσότερο από δώδεκα (12) μήνες.» Παρ’ όλα αυτά σταμάτησαν να εγκρίνονται παρατάσεις με τη διακαιολογία ότι δε μπορεί για μία θέση να πληρώνονται δύο ιατροί.

Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν τα

1. Ελλείψεις σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. Τα κέντρα υγείας είναι σε τέτοιο βαθμό υποστελεχωμένα που σε πολλές περιπτώσεις απειλούνται με λουκέτο. Δεν υπάρχουν αρκετοί νοσηλευτές και ειδικευμένοι γιατροί (γενικοί και παιδίατροι) με αποτέλεσμα εμείς οι αγροτικοί γιατροί που είμαστε ανειδίκευτοι να καλύπτουμε σε μεγάλο βαθμό τηνπρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και αναγκαζόμαστε να κάνουμε περισσότερες εφημερίες απο αυτές που αντέχουμε και ασφαλώς χωρίς να πληρωνόμαστε μετά και τον τελευταίο νόμο (5+2 εφημεριες). Το πρόβλημα είναι πιο έντονο σε περιφερειακά ιατρεία με μεγάλο πληθυσμό που υπάρχει μόνο ένας αγροτικός ενω θα μπορούσαν να προσλαμβάνονται παραπάνω αγοτικοί ή/και ένας ειδικευμένος όπου οι ανάγκες το απαιτούν.

2. Ελλείψεις σε εξοπλισμό. Σε πολλές περιπτώσεις οι ανεπάρκειες αυτές καθιστούν επικίνδυνη τη λειτουργία κυρίως των κέντρων υγείας. Πολλές φορές λειτουργούν χωρίς ασθενοφόρα, χωρίς βασικές εξετάσεις (π.χ. τεστ τροπονίνης), χωρίς βασικά φάρμακα (π.χ. αντιβιώσεις), αναλώσιμα υλικά (λείπουν ακόμα και μάσκες οξυγόνου) και η λίστα με τις ελλείψεις αυτές δεν τελειώνει εύκολα.

3. Τρόπος λειτουργίας των κέντρων υγείας. Το ουσιαστικό περιεχόμενο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας είναι η προληπτική ιατρική. Τα κέντρα υγείας θα έπρεπε να λειτουργούν σε αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή να υπάρχουν κάρτες υγείας παρακολούθησης των ασθενών, να γίνονται προληπτικές εξετάσεις και να συμβουλεύονται οι ασθενείς για τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης των συνηθέστερων χρόνιων παθήσεων.

Τα ανωτέρω είναι οι συνθήκες στις οποίες παλεύουμε να προσφέρουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε στον πληθυσμό των αγροτικών και παραμεθόριων περιοχών…

Απάντηση του Υφυπουργού Μιχαήλ Τιμοσίδη στο Βουλευτή της Λέσβου Σπυρίδωνα Γαληνό στις 7/12/10

Posted in πρωτοβάθμια περίθαλψη, ρεπό, ετοιμότητα on 10/12/2010 by μικρός Σωκράτης
Από τα πρακτικά της Βουλής
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΛΣΤ΄
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010


ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση):
Ευχαριστούμε κι εμείς τον κύριο Τιμοσίδη.
Τώρα θα συζητηθεί η με αριθμό 5432/25-10-2010 ερώτηση του Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυρίδωνα Γαληνού προς τον Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τις συνθήκες εργασίας των αγροτικών γιατρών.
Στον ερωτώντα Βουλευτή, κύριο Σπυρίδωνα Γαληνό θα απαντήσει ο Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Μιχαήλ Τιμοσίδης.
Κύριε Γαληνέ έχετε το λόγο για δύο λεπτά. 

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΓΑΛΗΝΟΣ: Ευχαριστώ κυρία Πρόεδρε.
Μεσαιωνικές είναι οι συνθήκες εργασίας των αγροτικών γιατρών, κύριε Υφυπουργέ. Είναι κοινωνικά παραδεκτό ότι οι αγροτικοί ιατροί επιτελούν πέρα από το καθαρά ιατρικό τους λειτούργημα στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών και κοινωνικό λειτούργημα. Είναι οι γιατροί που βρίσκονται καθημερινά κοντά σε κάθε πολίτη που τους έχει ανάγκη στην περιφέρεια και ιδίως στους ακριτικούς και παραμεθόριους νομούς της χώρας μας. Είναι ο γιατρός του χωριού που γνωρίζει κάθε κάτοικο, κάθε οικογένεια και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και είναι ο πρώτος που θα επισκεφθούν όταν θα τον έχουν ανάγκη.
Οι αγροτικοί γιατροί του νομού Λέσβου και ειδικότερα οι γιατροί των περιφερειακών και των άγονων ιατρείων καλούνται να εργάζονται εικοσιτέσσερις ώρες την ημέρα, για όλες τις ημέρες εξαιτίας της λεγόμενης εικοσιτετράωρης ετοιμότητας, αφού τα κέντρα υγείας αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες λόγω της ανεπάρκειας ασθενοφόρων και προσωπικού.
Έτσι φθάνουμε σε μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας αφού αυτοί οι γιατροί δεν μπορούν ούτε ρεπό να πάρουν μετά από μία ενεργή εφημερία καθώς δεν υπάρχει το νομικό πλαίσιο που να το επιτρέπει.
Με δεδομένο ότι θα πρέπει άμεσα το Υπουργείο Υγείας να δείξει τη δέουσα προσοχή στα προβλήματα των αγροτικών ιατρών, ερωτάσθε κύριε Υπουργέ:
Τι προτίθεστε να κάνετε για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι αγροτικοί γιατροί του νομού;
Δεύτερον, σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε ώστε να στελεχωθούν με το αναγκαίο προσωπικό και να εξοπλιστούν με τον απαραίτητο αριθμό ασθενοφόρων τα κέντρα υγειάς του νομού μας;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση):
Ευχαριστούμε τον κύριο Γαληνό.
Κύριε Υπουργέ έχετε το λόγο.

ΜΙΧΑΗΛ ΤΙΜΟΣΙΔΗΣ (Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης):
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε συνάδελφε, είμαι γιατρός πάρα πολλά χρόνια στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Έχω περάσει από κέντρα υγείας κι έχω υπάρξει αγροτικός γιατρός. Ο
χαρακτηρισμός σας «μεσαιωνικές συνθήκες» δεν τιμά τη χώρα μας. Έχετε δικαίωμα να πείτε ό,τι θέλετε αλλά με ξένισε λίγο ο όρος.
Το λέω αυτό γιατί οι αγροτικοί γιατροί οι οποίο ήδη υπηρετούν σήμερα και στο δικό σας νομό -όπως έχω ενημερωθεί- είναι είκοσι επτά. Πριν από λίγες ημέρες υπήρξε καινούργια κατάσταση διορισμών και υπάρχουν και κάποιοι ακόμα που θα πάνε εκεί. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της προκήρυξης, στις 17 Σεπτεμβρίου του 2010 επιπλέον δεκατρείς γιατροί θα στελεχώσουν τα κέντρα
υγείας και τα περιφερειακά ιατρεία του νομού.
Απ’ ό,τι γνωρίζω και η διοίκηση του νοσοκομείου αλλά και η τοπική αυτοδιοίκηση έχουν φροντίσει τις συνθήκες στις οποίες βρίσκονται εκεί οι γιατροί. Υπάρχει γιατρός σε κάθε αγροτικό ιατρείο και εξυπηρετεί τους πολίτες και ιδιαίτερα εκείνους της μεγάλης ηλικίας που έχουν κυρίως πρόβλημα.
Θέλω να σας πω επίσης, ότι κάθε κέντρο υγείας έχει ασθενοφόρο όχημα, άρα λοιπόν τέσσερα ασθενοφόρα υπάρχουν και υπάρχουν και οδηγοί οι οποίοι καλύπτουν αυτό το πρόβλημα. Υπάρχουν επίσης ασθενοφόρα του νοσοκομείου Μυτιλήνης και υπάρχει πάρα πολύ καλή συνεργασία, όπως μαθαίνω, το τελευταίο χρονικό διάστημα μεταξύ των εργαζομένων του ΕΚΑΒ και του νοσοκομείο και των κέντρων υγείας.
Κι έτσι -επειδή ενδιαφέρθηκα να μάθω- το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν υπάρχουν τα γνωστά προβλήματα που συνέβαιναν σε όλες τις περιοχές της χώρας, όπου δεν υπήρχε αγαστή συνεργασία κυρία Πρόεδρε μεταξύ των εργαζομένων στο ΕΚΑΒ και σ’ αυτούς που είχαν τα ασθενοφόρα στο νοσοκομείο και έλεγαν για παράδειγμα: «Εσείς πρέπει να πάτε, εμείς πρέπει να πάμε». Εκεί
ο διοικητής αλλά και η διοίκηση του νοσοκομείου γνωρίζω ότι έχουν κάνει σημαντική πρόοδο και υπάρχει πολύ καλή συνεργασία.
Δεν μας έχει αναφερθεί δε, κανένα σημαντικό δυσάρεστο γεγονός το οποίο να έχει να κάνει με την αδυναμία εξυπηρέτησης των πολιτών, αν θέλετε με τη μεταφορά ασθενούς στο νοσοκομείο που χρειάστηκε ή την εξυπηρέτηση στα μεγάλα τέσσερα κέντρα υγείας, το Κέντρο Υγείας Καλλονής, Πολιχνίτου, Πλωμαρίου και Άντισσας.
Οι μόνιμοι οδηγοί είναι πέντε στο Κέντρο Υγείας Καλλονής, τέσσερις στο Πολυχνίτου, πέντε στου Πλωμαρίου, πέντε στης Άντισσας. Και μάλιστα υπάρχουν επικουρικοί οδηγοί και στην Καλλονή και στο Πολύχνιτο. Επομένως σε ένα σύνολο είκοσι τριών ανθρώπων που μπορούν να οδηγήσουν τα ασθενοφόρα οχήματα τα οποία ξεπερνούν τον αριθμό των δέκα, νομίζω ότι μπορεί να πει κανείς ότι στο νομό υπάρχει καλή αντιμετώπιση. Βεβαίως, πάντοτε ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και μπορούν να γίνουν πολύ περισσότερα πράγματα.
Θα απαντήσω βέβαια και για το θέμα των ρεπό στη δευτερολογία μου και θα αναφερθώ και στις συνθήκες των αγροτικών ιατρών κύριοι συνάδελφοι.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση):
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κύριε Γαληνέ, έχετε το λόγο.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΓΑΛΗΝΟΣ: Δεν θέλω να στενοχωρώ τον κύριο Υπουργό, κυρία Πρόεδρε, γι’ αυτό αν θέλετε χρησιμοποιήστε κάποιον άλλο τίτλο από τις «μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας» που χρησιμοποίησα εγώ για ανθρώπους που εργάζονται εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.
Βλέπουμε κύριε Υπουργέ κάθε μέρα, ξανά και ξανά και ξανά την ίδια τραγωδία να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας, με άλλους πρωταγωνιστές σε διαφορετικό σκηνικό αλλά πάντα την ίδια ιστορία.
Η σύγχρονη νεοελληνική τραγωδία τείνει να έχει τον ίδιο σεναριακό καμβά με την αρχαία τραγωδία, τη σύγκρουση του ανθρώπου με τους θεσμούς, με τους νόμους. Μόνο που στην αρχαία τραγωδία ο νόμος είναι θεϊκός ενώ στη δική μας περίπτωση τα προβλήματα τα δημιουργεί το νομικό πλαίσιο, το οποίο εμείς δημιουργούμε και για το οποίο εμείς είμαστε οι αποκλειστικά υπεύθυνοι.
Είναι νομικό πλαίσιο που δεν προβλέπει, που είναι έμπλεο αβλεψιών, που εξωθεί τα άτομα και τις κοινωνικές ομάδες σε συγκρούσεις για να καλύψει τα ελλείμματα σε πόρους, σε σχεδιασμό, σε πολιτική βούληση και όραμα, για να καλύψει το διοικητικό και πολιτικό έλλειμμα της χώρας και όλα αυτά στην πλάτη του πολίτη.
Ένας αγροτικός γιατρός, μετά από ενεργή εφημερία δεν προσήλθε την επόμενη στη δουλειά του, όπως ατύπως είθισται, επειδή όμως δεν υπάρχει σαφής νόμος που να κατοχυρώνει το ρεπό μετά από την εφημερία στους αγροτικούς γιατρούς, θεωρήθηκε από το διοικητή του νοσοκομείου αδικαιολογήτως απών και κλήθηκε σε απολογία. Αυτό εξώθησε τους αγροτικούς γιατρούς σε στάση
εργασίας και έθεσε, όπως ήταν φυσικό, τη Λεσβιακή κοινωνία αλληλέγγυα.
Αυτό είναι ένα μέρος μόνο του προβλήματος, θα έλεγα μέρος της συμπτωματολογίας. Η επίλυσή του εξαφανίζει ένα σύμπτωμα, δεν θεραπεύει όμως την ίδια την αρρώστια, την υποβαθμισμένη παροχή υγείας στις επαρχιακές πόλεις και στα χωριά. Το πρόβλημα στη βάση του είναι πρόβλημα κατανομής πόρων και σχεδιαστικών αδυναμιών.
Οι αγροτικοί γιατροί, γνωρίζετε κύριε Υπουργέ, καλούνται να καλύψουν τα κενά στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών που αφήνουν οι αρμόδιοι φορείς. Για να κλείσουν τις τρύπες στο σύστημα υγείας πρέπει να δουλεύουν πάνω από το προβλεπόμενο ωράριο και πάνω από τις αντοχές τους. Πάνω από εξήντα οχτώ ώρες δουλειάς την εβδομάδα, επτά τουλάχιστον εφημερίες το μήνα.
Οι ελλείψεις προσωπικού στα κέντρα υγείας επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τους γιατρούς αυτούς. Στα πιο απομακρυσμένα χωριά έχουμε την εικοσιτετράωρη ετοιμότητα. Το αίτημα για ανθρώπινη μεταχείριση των αγροτικών γιατρών δεν είναι απλώς ένα συνδικαλιστικό αίτημα είναι αίτημα ολόκληρης της Λεσβιακής κοινωνίας. Ένας κουρασμένος άνθρωπος, ένας εξαντλημένος άνθρωπος, ένας άνθρωπος που συνεχώς δουλεύει πέρα από τα όρια του, είναι ένας άνθρωπος που αυτονόητα θα κάνει και λάθη με την υγεία μας, λάθη με τη ζωή μας. Όταν εξουθενώνετε το γιατρό δεν τιμωρείται μόνο ο γιατρός, τιμωρείται και ο ασθενής, τιμωρείται η κοινωνία εν συνόλω.
Κύριε Υπουργέ, οι μεγαλογιατροί του Κολωνακίου και απ’ τα μεγάλα ιατρικά κέντρα δεν είναι επιλογή που έχουν όλοι οι κάτοικοι αυτής χώρας. Στα μικρά κι απομακρυσμένα χωριά οι απόμαχοι, οι συνταξιούχοι και οι αγρότες, οι εργάτες, άνθρωποι με μικρά εισοδήματα, τον πρώτο που θα επισκεφθούν για κάθε ζήτημα υγείας είναι ο αγροτικός γιατρός. Γι’ αυτούς τους ανθρώπους είναι η σιγουριά τους, η αίσθηση ότι υπάρχει κράτος και ότι κάποιος τους φροντίζει.
Ο νομός μου, ο νομός Λέσβου τον οποίο εκπροσωπώ είναι νησιωτικός κι ακριτικός. Κακή πληροφόρηση έχετε κύριε Υπουργέ. Για τα απομακρυσμένα νησιά η πρόσβαση σε αποτελεσματικές και λειτουργικές υπηρεσίες υγείας σε όλα τα επίπεδα και τις περιοχές αποτελεί πρόταγμα. Οι αγροτικοί ιατροί στα απομονωμένα χωριά είναι η πρώτη γραμμή άμυνας για τα ζητήματα υγείας. Ας κάνουμε ό,τι μπορούμε -και πιστεύω ότι θα το κάνετε- για να τα ενισχύσουμε.
Κύριε Υπουργέ, θα σας καταθέσω για τα Πρακτικά δημοσιεύματα εφημερίδων, αλλά και ψηφίσματα φορέων που επιβεβαιώνουν αυτά που εγώ σας είπα και το ότι η ενημέρωσή σας δεν είναι η ορθή ενημέρωση.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδων Γαληνός καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση):
Ευχαριστούμε το Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυρίδων Γαληνό.
Το λόγο έχει ο Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Μιχαήλ Τιμοσίδης.

ΜΙΧΑΗΛ ΤΙΜΟΣΙΔΗΣ (Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης):
Κύριε Πρόεδρε, με χαρά θα δεχτώ τις σημειώσεις. Αν είναι κάτι για το οποίο πράγματι δεν έχω σωστή ενημέρωση, έχω μάθει να το αναγνωρίζω και δημόσια στη Βουλή, αλλά και σε εσάς προσωπικά, κύριε συνάδελφε. Δεν αμφισβητώ -εγώ, εξάλλου δέχομαι την αγωνία σας- …

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΓΑΛΗΝΟΣ: Αν μου επιτρέπετε.

ΜΙΧΑΗΛ ΤΙΜΟΣΙΔΗΣ (Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης):
Παρακαλώ.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΓΑΛΗΝΟΣ: Εγώ δεν θέλω σε καμία περίπτωση να υποβαθμίσω οποιαδήποτε προσπάθεια γίνεται.

ΜΙΧΑΗΛ ΤΙΜΟΣΙΔΗΣ (Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης):
Πολύ ωραία.
Χαίρομαι ιδιαίτερα, γιατί καταβάλλουμε πραγματικά μια μεγάλη προσπάθεια και στη σημερινή οικονομική συγκυρία. Σας βεβαιώνω, δε, ότι υπάρχει ιδιαίτερη ευαισθησία για τις απομακρυσμένες περιοχές, για τα απομακρυσμένα αγροτικά ιατρεία που ξέρετε -και με το νόμο που είχαμε, της προηγούμενης περιόδου- ότι αυτή η ιστορία με το τρίμηνο δημιούργησε προβλήματα με την αδυναμία να
μπορέσουμε να δώσουμε παράταση μέχρι να πάει ο νέος αγροτικός ιατρός και να επιλύσει προβλήματα. Προσπαθούμε να το επιλύσουμε και αυτό.
Θέλω να κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά στην ομάδα των συναδέλφων μου, αγροτικών γιατρών, αναπολώντας και εγώ εκείνα τα χρόνια που με πολύ ζέση και με πολύ ενθουσιασμό βρεθήκαμε μόνοι μας να εξυπηρετήσουμε συμπολίτες μας σε απομακρυσμένες περιοχές. Είχα τότε την τύχη να βρεθώ στην ακριτική περιοχή της Φλώρινας και συγκεκριμένα στην περιοχή Πύλης, Βροντερού και
Ψαράδων, εκεί στην περιοχή των λιμνών. Είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος στην ιστορία ενός οποιουδήποτε συναδέλφου ιατρού, όταν ξεκινάει έτσι.
Από την άλλη, όμως, πρέπει να σας πω ότι οι συνθήκες έχουν βελτιωθεί αρκετά.
Προβλέφθηκε η δεκαπενθήμερη άδεια για τους αγροτικούς γιατρούς, γιατί δεν είχαν το δικαίωμα, επειδή δεν συμπλήρωναν το χρόνο, να πάρουν την άδεια νωρίτερα. Έτσι, λοιπόν, δικαιώθηκαν.
Κύριε συνάδελφε, όμως, δεν μπορεί να εφαρμοστεί η ρήτρα, η οποία εφαρμόζεται και στους υπόλοιπους μόνιμους γιατρούς του ΕΣΥ, να τους δίδεται, δηλαδή, μετά από κάθε εφημερία ρεπό. Αυτό, λοιπόν, δεν ρυθμίζεται μέχρι σήμερα και έτσι υπάρχει αυτή η αδυναμία που αναφέρετε εσείς.
Υπάρχει, όμως, πάντοτε η καλή συνεργασία στο Κέντρο Υγείας και εκεί γίνεται με αυτόν τον τρόπο η διευθέτηση του χρόνου και των συνθηκών εργασίας, ώστε να μπορεί ο αγροτικός γιατρός να φύγει λίγο νωρίτερα.
Υπάρχει πάντα η φροντίδα και η πρόβλεψη να γίνει αυτό.
Εμείς έχουμε συστήσει σε όλους τους διοικητές των νοσοκομείων τους αγροτικούς ιατρούς σε αυτά τα απομακρυσμένα χωριά να μπορούν να τους παρέχουν ό,τι χρειαστούν, να τους διευκολύνουμε σε οποιοδήποτε πρόβλημά τους. Σας βεβαιώνω ότι αυτή η ελαστικότητα υπάρχει.
Το γεγονός που αναφέρετε εσείς, δεν ξέρω πως έφτασε μέχρι τη διοίκηση, αλλά αν είχε γίνει μια αναφορά -δεν ξέρω, θα το δω και θα σας απαντήσω- ήταν υποχρεωμένος ο διοικητής να κάνει έναν έλεγχο για να εξακριβώσει τι ακριβώς είχε γίνει με αυτήν την υπόθεση.
Να σας πω, δε, ότι είναι όντως ανάγκη να εντείνουμε την προσπάθειά μας και να κάνουμε ακόμη περισσότερα πράγματα για να αντιμετωπίσουμε την ύπαιθρο.
Για να μπορέσει η ύπαιθρος έτσι και αλλιώς να κρατήσει αυτούς τους λίγους εναπομείναντες, το λιγότερο, τουλάχιστον, που πρέπει να κάνουμε είναι να τους εξασφαλίσουμε τη βεβαιότητα ότι αν κάποτε αρρωστήσουν και χρειαστούν τη φροντίδα ενός γιατρού, θα είναι κοντά τους.
Όπως είπα και προηγουμένως το δίκτυο των ασθενοφόρων οχημάτων και η δυνατότητα να γίνει αυτή η μεταφορά, από ό,τι γνωρίζω, ως ένα καλό βαθμό υπάρχει. Χρειάζεται, όμως, βελτίωση. Δέχομαι και εγώ την τελική σας αναφορά ότι πρέπει να καταβάλουμε προσπάθειες.
Σας βεβαιώνω, λοιπόν, πως είμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση. Πιστεύω ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα καταφέρουμε να πετύχουμε έστω ένα βήμα μπροστά από τη σημερινή κατάσταση που έχουμε και αντιμετωπίζουμε.

Αφίσα αλληλεγγύης…από Θεσσαλονίκη

Posted in πρωτοβάθμια περίθαλψη, ρεπό, αλληλεγγύη, δευτεροβάθμια περίθαλψη with tags , , , , , , on 04/11/2010 by μικρός Σωκράτης

Η αφίσα είναι μία πρωτοβουλία της συλλογικότητας «Εργαζόμενοι/ες στη Βιομηχανία της Υγείας», που δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη, ως ένδειξη αλληλεγγύης στην προσπάθεια των Αγροτικών Ιατρών της Λέσβου για βελτίωση των εργασιακών τους συνθηκών και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.

Σχετικά με τη χορήγηση ρεπό στους αγροτικούς γιατρούς (από Χαλκιδική)

Posted in ρεπό, εφημερίες, νομοθεσία with tags , , , , on 28/10/2010 by μικρός Σωκράτης

Ακολουθεί το κείμενο που συνέταξαν οι αγροτικοί γιατροί του Κέντρου Υγείας Κασσανδρείας της Χαλκιδικης, τον Αύγουστο του 2009, ως απάντηση στην άρνηση της χορήγησης των ρεπό από το Διοικητή του Γ.Ν. Χαλκιδικής στους αγροτικούς ιατρούς.

Προς το διοικητή του Γ.Ν. Χαλκιδικής

Σχετικά με τη χορήγηση ρεπό στους αγροτικούς γιατρούς.

Στις 3-8-09 στάλθηκε στα Κέντρα Υγείας του νομού Χαλκιδικής διαταγή σας «Σχετικά με τη χορήγηση εικοσιτετράωρης αντισταθμιστικής ανάπαυσης στους αγροτικούς γιατρούς». Σ’ αυτήν ισχυριζόσαστε ότι η «εικοσιτετράωρη αντισταθμιστική ανάπαυση (ρεπό) έχει θεσμοθετηθεί μόνον για τους ειδικευμένους και ειδικευόμενους γιατρούς» και ότι δεν επιτρέπεται να χορηγείται στους αγροτικούς γιατρούς.

Η απαίτησή σας είναι παράνομη, καθώς παραβαίνει την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, όπως αυτή αποτυπώνεται στα ΠΔ 88/1999 και 76/2005. Η εκ νέου επικύρωση του ΠΔ 88/1999 με το ΠΔ 76/2005 ήταν εξάλλου η αφορμή για τις κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών που έληξαν με την υπογραφή της πρόσφατης κλαδικής σύμβασης (Ν. 3754/2009). Αναπαράγουμε αυτούσια τα αποσπάσματα από τα ΠΔ που επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό μας:

«Επιτρέπονται επίσης παρεκκλίσεις [από την εφαρμογή του 48ωρου], µε την επιφύλαξη της ισχύουσας νοµοθεσίας, µε συλλογικές συµβάσεις µεταξύ των πλέον αντιπροσωπευτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων εργοδοτών και εργαζοµένων ή µεταξύ εργοδοτών και των πλέον αντιπροσωπευτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων εργαζοµένων ή µε συµφωνίες µεταξύ εργοδοτών και εκπροσώπων των εργαζοµένων στα εργασιακά συµβούλια, υπό τον όρο ότι στους οικείους εργαζόµενους χορηγούνται ισοδύναµες περίοδοι αντισταθµιστικής ανάπαυσης. […] Οι διατάξεις του παρόντος διατάγµατος εφαρµόζονται σε όλες τις επιχειρήσεις, εγκαταστάσεις, εκµεταλλεύσεις και εργασίες του ιδιωτικού και του δηµόσιου τοµέα. […] Σε κάθε εργοδότη που παραβαίνει τις διατάξεις του παρόντος διατάγµατος επιβάλλονται, ανεξάρτητα από τις ποινικές κυρώσεις, οι διοικητικές κυρώσεις του άρθρου 24 του ν. 2224/94 […] Σε κάθε εργοδότη που παραβαίνει από αµέλεια ή πρόθεση τις διατάξεις του παρόντος επιβάλλονται οι ποινικές κυρώσεις του άρθρου 25 του ν. 2224/94».

Αναπαράγουμε επίσης την ενδιαφέρουσα παρατήρηση του Μιχαήλ Δ. Μιχαήλ (δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω):

«Η αποδοχή της χορήγησης ρεπό μετά από εφημερία δεν θα έπρεπε να θεωρείται παραχώρηση ή χάρισμα του Υπουργείου Υγείας στους Γιατρούς, αλλά αυτονόητη και επιβεβλημένη υποχρέωσή του σε ένα δικαίωμα το οποίο υπάρχει ήδη από την 23 Νοεμβρίου 1993, ημερομηνία έκδοσης της Κοινοτικής Οδηγίας 93/104/ΕΚ, η οποία μεταφέρθηκε στο εσωτερικό μας δίκαιο με το Π.Δ.88/1999».

Δεν υπάρχει καμία αμφισημία σε όσα γράφονται παραπάνω σχετικά με το κατά πόσο δικαιούνται ρεπό οι αγροτικοί γιατροί.

Από εκεί και πέρα, δεν δεχόμαστε να αντιμετωπιζόμαστε ως αυτοί που πειθήνια θα τραβάνε το κουπί για να μπαλώνουν τις ελλείψεις χεριών στο απαξιωμένο ΕΣΥ (ελλείψεις που γίνονται ακόμα πιο οφθαλμοφανείς εν μέσω της τουριστικής περιόδου), χωρίς να τους παρέχεται η απαραίτητη ξεκούραση. Θεωρούμε απαράδεκτο να διαχωριζόμαστε από τους ειδικούς και ειδικευόμενους συναδέλφους σχετικά με το ζήτημα του ρεπό, λες και εμείς δεν εργαζόμαστε και δεν εφημερεύουμε. Δεν είναι δυνατό να βγάζουμε 10 και 12 εφημερίες το μήνα (πάνω από 80 ώρες την εβδομάδα, αντί για τις 48 που ακόμα και ο νόμος προβλέπει) και να εξαναγκαζόμαστε να συνεχίζουμε τη δουλειά μετά από αυτές, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο τη δική μας υγεία όσο και την υγεία των ασθενών.

Έχουμε λοιπόν κάθε λόγο να διεκδικούμε την εικοσιτετράωρη αντισταθμιστική ανάπαυση, δηλαδή το αυτονόητο. Σας καλούμε να ανακαλέσετε την πρόσφατη διαταγή, ώστε να διασφαλίζεται ο αναγκαίος χρόνος ανάπαυσης και για τους αγροτικούς γιατρούς.

Οι αγροτικοί γιατροί του ΚΥ Κασσανδρείας

Συλλογή υπογραφών στήριξης της κινητοποίησης: